zavallı üzümlü kekim.

yerini ve zamanını hatırlamıyorum ama bir sabah, saçlarını bulmuştum arkandan. başkasının saçı olsa, elimi bile sürmez, kağıt havlu ile alırdım. seninkileri elimle toplayıp, üzümlü kekimin saçları dökülüyor, bir şeyi sıkıntı mı ediyor acaba diye üzülmüştüm.

yine çok hastayım ama bu yaz, başına gelenlerden sonra ölmedim ya, uzun süre bir şey olmaz inan bana.

çocuk kalpli

(dies…)

ölmüyorum ama çok iyi durumda da sayılmam. yine 3. hafta ve yine aynı hastalık, tüm şiddeti ile beni yere serdi. uyanmak zorunda olduğum için uyandım. en yakınlarıma ulaşmam gerekiyordu. ailem ve üzümlü kekimin kalbi. o kalbe de buradan ulaşıyorum biliyorsunuz. yine endişeli, histerik ve ağlıyor. bana bir şey olacağından korkuyor. lakin ben de aslında çok kötüyüm bu sırada. rüyada bile kötüyüm. kucağında huzurlu bir şekilde yatıyorum ama rüyada bile güçsüz, uyuyor haldeyim. onunla konuşamadığımı, beni duyamadığını hissediyorum. o yüzden kalkmak zorundaydım. yoksa gerçekten uyanacak durumda değildim. uyanmam iyi bir şey değil zaten. sıvı almam ve devamında tuvalete gitmem gerekiyor. yatağımdan çıkmak istemiyorum, çünkü yatağımdan çıktığım an çok üşüyorum. eşim, evde şort ile geziyor, dışarısı 10 derece ve evi de mümkün olabildiğince kadar ısıtmış durumda. ateşim öyle yüksek ki, bu durumda bile üşüyorum. neyse ki beni hastaneye götürmemiş. gerçi en son hatırladığımda hastanedeydik zaten. pazartesi günü ciğer taramam iyi çıkmıştı ama igm’m hala oradaydı. sonrası biraz kopuk. öyle uyumuşum ki, zihnim tümüyle boşalmış. bazen böyle gerçek hayatta da zaman yolculuğu yapmış gibi oluyorum. bir bakıyorum 1 gün atlamışım. şuna bak, 10 kasım geçmiş.

lakin bir şey olduğu yok. üzümlü kekim de bunu hissetsin istiyorum. rüyada ağlayınca çok kötü oluyorum. bu yazı atlattık, o patlamadan ciddi hasarlar almadan çıktı ya, gerisi hiç sorun bile değil. o iyi ya, bu yetiyor.

zamanını ve yerini gerçekten hatırlamıyorum. çok fazla birlikte uyuduğumuzu farkettim bugün. hangisi olduğunu çıkarmak mümkün değil. zavallı üzümlü kekim, bir şey de diyemedi kesin, hep benimle uyumak zorunda hissetti ben sevdiğimden dolayı, bir kere de ya ben senin oyuncak ayın mıyım, defol git yerine yat, diyemedi.

oyuncak olan bendim zaten. keşke bunu, o zaman da bilseydi. asla bırakmazdı beni. rüyadaki gibi asla izin vermezdi.

çocuk kalpli

2 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. jack şepırt dedi ki:

    Şimdi bilsin söyle, ona dert olursun, ölür gidersen, içinde kalırsın. Aranızdakini hakettiği huzura kavuşturun ve ölecekseniz öyle ölün.

    Beğen

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Sorun değil. Ben huzur doluyum onunla ilgili. Bir daha çıkamam zaten karşısına. Dünyamız kaç kere yıkılma tehlikesi yaşadı bu yaz. Az kalsın sonsuza kadar birbirimizden oluyorduk. Bırak kalsın, bu kadarı ile yetinmeliyim noktasına geldim.

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.