i made it.

yatağım, yatağım, benim güzel yatağım. sonunda evime döndüm. öyle özlemişim ki nerdeyse 20 saat uyumuşum içinde. bütünleşmişim böyle. pazartesiden beri sert, tek kişilik bir yatakta yatıyordum hastanede. masaj yaptırmış gibi oldum kendime, yatağıma girince.

evet ne yaptım, ne ettim çıkarttım kendimi hastaneden. odamdan çıkmamak şartı ile eve geldim. üst katı ben kullanacağım, bodrum katını eşim. böyle yaşayacağız bir süre. hala hastaneye gidip gelebilirim çünkü tam iyileşmedim. her gün akciğer taraması çektiriyorum. korona’dan sonra leke kalıyor akciğerde. o leke büyüyor mu ona bakıyorlar. başka yerleri temiz akciğerin.

kendi hayatını çok iyi yönetemeyen biri olarak, her zaman birileri tarafından yönlendiriliyorum ama en üst mercii her zaman üzümlü kek. hatta onun yetkileri bazen annemi bile geçiyor. o yüzden çıktım. o çık deyince, orada kalmamak için söylemediğim yalan kalmadı. aslında yine cezasını geçirmiş oldu. 6.30’da yatmaya henüz hazır değildim. onu iyice hava soğuyup, kar yağdığında yapıyorduk ama uyumak benim için sorun değil uyku ilacımı aldığımda. akşam yıldızı olmanın çok şikayetçisi değilim. sabah yıldızı olmak kötü. şuna bak, saat şu an sabah 5 bile değil. gerçi dün öğlen yattığım için böyle. hatta daha öğlen bile olmamıştı. yoksa ambien uzun uyku veriyor. lunesta uzun uyku veriyor ama sedasyon çok az yapıyor, ambien kısa ve güçlü bir uyku veriyor, deniyordu. gayet uzun ve güçlü bir uyku veriyor ambien. canavar gibi uyumanın karşılığı. lunesta’ya döner miyim bilmiyorum. bunu daha çok sevdim sanırım.

santa parade iptal olmuş virüsten dolayı. ne olursa olsun noel’i tüm görkemi ile kutlayacağız demişlerdi. artan rakamlardan sonra bu da iptal olmuş ama noel, hala noel. en kötü noel bile hala noel. zaten üzümlü kek ile kutlamadıkça her zaman biraz buruk geçecektir benim için noel.

eve dönmek çok güzel.

çocuk kalpli