shepherdsville, kentucky.

bugün de deli gibi tırmanıp gezdikten sonra, şunu anladım ki; bir gün daha aynı şeyleri yapamayacağım. günde 20-25 km yürümek için fiziksel gücüm olmaması bir yana, motivasyon olarak da kendimi ikna edemediğim için yarın dönmeye karar verdim. eşim üzülmek yerine biraz telaşlandı. olur dönelim, çünkü soğuk soğuk terliyorsun, ıslanıp, sürekli üşüyorsun, diyor. o da anladı tam toparlayamadığımı. ailemle tatile çıktığımda biraz genel anestezinin etkisindeydim. onun yüksekliği içindeydim. onu aldattı bu halim. böyle bir gücüm gerçekten yok şu an.

neyse, bugün de gezebileceğimiz kadar dolaştık yine yakın çevrelerde. en çok bernheim’deki arboretum’u sevdim.

aslında seveceğim başka parklar da vardı mamouth mağaralarında ama hepsi virüs nedeni ile kapalıydı ne yazık ki. zaten şu an eksik kalmış bir şeyi tamamlamak yerine, oradan oraya geziyormuş gibiyim. üzümlü kek de beni üzüyor rüyalarımda. bu sabah uyandığımda dönsek mi acaba dedim ama otelden ayrılırken dediğim şey, hemen eve gidelim, oldu. 305 numaralı odada kalmıştık. bu üzümlü kekin saat simgesidir.

bu odada kalmayacaktık. asıl tuttuğumuz odada su boruları patlamıştı, onun yerine kaldığınız 2 akşamdan birini biz ödeyelim, siz de başka bir odada kalın, dediler. biz de o yorgunlukla hiç düşünmeden gittik yattık. yani diyeceksiniz, oda numarasını hiç görmedin mi. yorgunluktan önümü bile zor görüyorum. daha ilk uzun ve derin uykumu dün gece uyudum. saat farkı ile habire oynuyoruz. bugün shephersville’e gelmemizle saat farkı türkiye ile tekrar 7’ye düştü. bu bana gerçekten dokunuyor. şu an stabil kalmam lazım zaten. bir de bu değişiklikler yaşanırken, deli gibi yoruluyorum. hayatımda en son istediğim şey bir tane daha epilepsi nöbeti. o yüzden de gerçekten dönmemiz gerekiyor.

üzümlü kek de anlamadığım şekilde sevmedi bu geziyi. normalde çok destekler. bu akşam uyuyacağımız yere geldiğimizde yine odaya girdiğimde ona ait bir şey daha gördüm zaten.

soldaki at fotoğrafı. bu fotoğraf, üzümlü kek ile bir anımızdan geliyor. sadece neresi olduğunu hatırlayamadım ama atın şekli ve duruş kısmı, tamamen o anıya gidiyor.

böyle şeyler görünce, bir gözüm üzerinde çocuk kalpli demiş de oluyor. gökgürültüsü daha hissedilir hale geliyor. bu hayatımızı artık geçtim, ne olursun rüyada mutlu olalım bari noktasındayım. çünkü ona çok ihtiyacım var. çok kötü durumdayım. ancak onunla iyi olabilirim.

ne derim bilirsiniz:

bugün günlerden perşembe ve ben seni çok seviyorum üzümlü kekim.

çocuk kalpli

2 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. gökyüce dedi ki:

    Güzelim içime Doğdu inanırmjısım???? bu kız yakın zamanda seyahat ederse yine hastalanır diye söyledim!!! ilk hastalığın emareleri değilmi?

    Liked by 1 kişi

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Öyle olmalı, diğer türlü gazete manşetlerine çıkacağım aynı uçakta ayrı zamanlarda 2 kere virüs kapan kişi olarak. Ya bizim bölümde yatan bir çocuk vardı, çıktıktan 2 hafta sonra yeniden belirtiler göstermeye başladı. Bu sanırım. Hastalık geçse bile semptomlar göstermeye devam ediyor. Sanmıyorum. Böyle olmamalı.

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.