urla, izmir.

bazen sadece iyi değil. ne ruhen ne de fiziken iyi değil. koronadan kurtulduğumdan beri, bugün dahil, her gün kendimi başka bir köşeye attım, sürekli hayatın içinde kalabilmek adına ama bugün urla’ya geldiğimizde sonunda parkeler kaydı ayağımın altından. birden geri geri düştüm. epilepsi nöbeti gibi değildi. bilincimi hiç kaybetmedim ama vücudum yeter çocuk kalpli, gücün bu kadarına yeterli artık biraz dur diyordu sanki. gücüm tamamen bitmişti artık. hastalık sonrası değerlerim kötüydü. olmayan bir gücü harcıyordum zaten. o da düşürdü işte sonunda beni.

moralim de bozuk tabi. üzümlü kekimin annesi hiçbir şey yazmadı accessbars konusunda bana. hep önceden planlarını yapıyorum, üzülmeyeceğim, bozulmayacağım diyorum ama sonra bir bakıyorum yine mahvolmuşum, kalbim yine paramparça olmuş.

anneme gelip beni alır mısın yazdım az önce. şu an sadece onunla uyumak iyi gelir. geliyorum yazmış. burada kardeşimle kötü vakit geçirdiğimden değil ama anneme daha çok ihtiyaç duyuyorum şu an. o yüzden foça’ya gideceğim bu akşam.

bazen sadece iyi değil.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.