tricycle.

epileptik sorunlarım yokmuşçasına uyku saatimi gecelere çektim. çünkü içimdeki, sürekli dışarıda olma isteğini bir türlü durduramıyorum. dün gece özeldi zaten, sonunda annemle hayalimizi gerçekleştirdik. tricycle ile foça sahilinde dolaşıp dondurma yedik. dedim, kışın hazır doğalgaz da geliyormuş, yaptırın kışın da gitmeyin zonguldak’a. artık buralı olalım. öyle huzura erdik ki foça’da. artık hep burada yaşayalım.

tabi hastane günlerim hariç. şansızlığıma hala inanamıyorum. eminim, o uçakta virüsü sadece ben kapmışımdır. kapmayı geçtim, eğer ilk farkettiğimde pcr yaptırsaydım, virüs ciğerlerime de ulaşamayacaktı. biraz da kadermiş hastanede kalacak olmam. üzümlü kekimle biz, bu yaz acı çekecekmişiz.

çok kötü günlerim oldu hastanede. kaldığım ikinci haftada ciğerlerim başta olmak üzere öyle ağrılar çektim ki, sanki orada ölecekmiş gibi hissediyordum artık. sonra yoğun bakıma alındım. alınma sebebim akciğerlerim virüsle savaşırken güç kaybediyordu ve bana yeterince oksijen sağlayamıyordu. oradan çıktıktan sonra şunu da dedi doktorum, eğer hayatının bir bölümünde bile sigara içmiş olsaydın, asla kurtaramazdık seni. ciğerlerim iyi tepki verdi virüse. iyi savaştı. doktorların da emeği büyük tabi. biraz kavga dövüş çıktım hastaneden, çünkü çok tahammülsüzleşmiştim son günlerimde, iyice hapishaneye dönmüştü kaldığım yer. teşekkür etmeden ayrıldım ama yarın, özür dilerim ve teşekkür ederim çiçeği göndereceğim.

hep olumsuz şeyler olmadı kaldığım sürede. bir çok arkadaşım varmış meğer. ikili ilişkiler kurabilmek adına biraz da olsa cesaret verdi. benim sürekli konuştuğum ve görüştüğüm çok arkadaşım yok bildiğiniz gibi.

hastanede kalırken, daha önce olan bir şey yeniden oldu. kalbimi kırdığı için üzümlü kekten nefret ediyor, ağlıyordum ama o sanki yanımda elimi tutuyor, yapma ne olur seni seviyorum, diyordu. bu şey daha önce de akıl hastanesinde kalırken olmuştu. öyle şeyler var ki aramızda, inanın dünyada karşılığı yok bunların.

bugün izmir’e gideceğim sanırım. bulunduğumuz yerde izban var. her yere gidiyor. çok da mutlu oluyorum içinde seyahat ederken.

bonus: annemle tricycle seferimiz. gidişte ben kullandım, dönüşte ise o. dondurmamızı da yedik. annemle hayat çok güzel.

çocuk kalpli

One Comment Kendi yorumunu ekle

  1. fundanur dedi ki:

    Geçmiş olsun hastaneden çıktıgınıza çok sevindim çocuk kalpli 😊🌺🌼🦋

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.