walk around.

hastaneden çıktığımdan beri sürekli yürümek istiyorum. en ulaşamayacağım yerlere bile yürüyerek gidesim var. bugün annemi de ikna edip düştüm yine yollara.

geçen sene becca, benimle ilgili harika bir saptama yapmıştı. üzümlü kek ile yaşadığımız bir hüzünden sonra buzdolabındaki küçük üzümlü kek magnetini kaldırmış, yerine daha büyüğünü koymuştum.

çok güzel seviyorsun değil mi, diye sormuştu.

öyle sanırım. bugün o yüzden soluğu kuyumcuda aldım. annemin adının baş harfi ile üzümlü kekiminki aynı. annemdeki harfe, kolye aldım. ikisini de hayatımın sonuna kadar kalbimde taşıyacağım. yani intikamım her zamanki gibi sevgi olacak.

yüzüm gözüm soluk tabi. yoğun bakımda genzime sokulan boru da hala acıyor, çorba dışında bir şey yiyemiyorum.

güzel dolaştık ama…

izmir zaten her zaman güzeldir…

çok zor günler geçirdim hastanede ama, bu olay hayata bakış açımı sonsuza kadar değiştirdi sanki. sanırım hayatın değerini sonunda anladım. öyle bakıyorum.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.