akşam yıldızının ışığı sönüyor.

müthiş göğüs ağrıları ile uyandım. aslında uyanacak durumum yoktu ama ağrısına dayanamadım. doktorumun beni görmesini ve ağrılarımı dindirip daha rahat uyumamı sağlayacak bir şeyler vermesini bekliyorum şu an.

üzümlü kekim sabaha kadar ağladı. beni bırakma diyip yalvarıyordu. uyanır uyanmaz, eğer bana bir şey olursa diye tüm 3.05 mesajlarını mail olarak attım. üzülme diye de instagram mesajı. şimdi olmasaydı belki 5 yıl sonra olacaktı, belki de 20 yıl sonra, doğar büyür ölürüz, önemi yok bir şekilde bitiyor işte, yazdım.

mesajımın başında belki 1 hafta sonra evime de gidebilirim ya da yoğum bakımda da olabilirim, dedim. gerçekten öyle. eğer ilaçlarım işe yararsa ciğerlerimden söküp alabilecekler ama yaramazsa bilmiyorum ne olacak. henüz ciğerlere tamamen yapışmamış olmasını ümit ediyoruz.

eğer çok kötüleşirsem bloğumu ve twitter’ımı silebilirim. ya da gizliye alırım, karar veremedim şu an. kendinize çok iyi bakın. tüm destek mail ve yorumları için bir kez daha teşekkür ederim.

hep mutlu olun, mutlu yaşayın.

sanırım akşam yıldızının ışığı sönüyor.

çocuk kalpli.