onun için yaparım.

7. günün sabahı. üzümlü kekimden hala haber yok ama rüyamda soruldu dün gece kullandığım ilacın hesabı. kadınlardan ve salı günlerinden çok çekerim zaten ama ölürüm ben, bana çektiren bu kadına. iyi olsun da canıma okusun yeter ki benim. kaç akşamdır göremiyordum rüyamda. ilaç gibi geldi.

o ilaç, aramıza duvar örüyor, sevgiye ara veriyorsun her kullandığında, diyor. kendi başıma çözemedim, 1 haftadır her gün daha kötü oldum, kızma bana sadece 3 gün diyorum. kızarım, diyor. iyi o zaman gün içerisinde kafanı yastığa koymayacaksın, akşam 7.30’a kadar dayanacaksın yoksa mahvederim seni, diyor. istersen hayatımın sonuna kadar 7.30’da yatarım diyorum (gerçek hayatta da yazdım bunu) yazın 8.30 olsun ama kışın 6.30 olacak, diyor. diğer söylediklerim de yapılacak, galatasaray yok bir daha diyor. yok diyorum, tek şeyi ile ilgilenirsem ne olayım.

iyiyim merak etme artık, diyor. beni kandırmak için söylüyorsun diyorum. çok iyi değilim ama sen odanda uyursan daha kötü olurum, çık dışarı, gez, dolaş, yüz lütfen bir şeyler yap, diyor. sonra yine yatıyorum kucağına. biraz da olsa rahatlıyorum.

kolay değil. gördüğüm, izlediğim şeyleri aşabilmek için perşembe gününden itibaren psikoterapi alacağım. her gün izmir’e gidip geleceğim bunun için. düşündükçe deliriyorum, delirdikçe düşünüyorum. bir ara odamın duvarına çömelmiş, gerçek bir deli gibi, ileri geri haraket ederek ağlıyordum. annem görünce o halimi çıldırdı. ne hayaller kurdum şu yazlığı alırken, halimize bak diye ağlıyor o da. onun açısından da kolay değil beni bu halde görmek. derdimi de anlatamadığım için komple delirdiğim düşünülüyor. yani ne durumdaysam, nefret ettiği ilaçları 3 gün kullanmama bile izin verdi. anladı artık kendi başıma halledemeyeceğimi.

kim olsa delirir.

neyse, tüm istedikleri olacak üzümlü kekimin. bugün de ne olursa olsun uyanık tutacağım kendimi. yüzmeye giderim belki. su, uyanık kalmama yardım eder. hem annem de sevinir. ruhu hissetsin diye dolaşırım da. akşam yürüyüş yaparım.

geçen yıl 13 ağustos’ta yazmaya başlamıştım 3.05 mesajlarımı. bu 13 ağustos’ta bambaşka bir yere döner yolculuğumuz. hem üzümlü kekim için hem de kendi adıma. belki her şey o günden sonra harika olur. değişirim üzümlü kekim için.

onun için yaparım.

çocuk kalpli

2 Comments Kendi yorumunu ekle

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Thank you but I couldn’t understand. I wrote sad things. You meant “my blog” ?

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.