sefa düşkünü, tatilci benny!

yabancı biri ile evli olmak çok eğlenceli bir şey bazen. her zaman gülecek, birbirinize öğretecek yeni bir şeyiniz oluyor. size komik gelmeyen şeyler ona çok komik gelebiliyor. ben bir keresinde ona “battal bey mutlu olunca guuuur diyor” demiştim. o da bunu “gur deyo” olarak telafuz etti. ondan sonra ne zaman sevimli bir şey görse, o şey onun için “gur deyo” oldu. hatta kuşlarımız iki tane olduğu için onlar “gur deyos” (plural)

az önce şikago havalimanında yere bakarken yine bunu dedi. yere bak, gur deyo diye haykırdı.

IMG_9350

o zaman doğru kişi ile evlendiğimi bir kere daha anladım. sonra veda vakti gelince modumuz düştü. ağlamayacağız dedik ama ağladık yine. kötüyüm şu an. döndüğünde her gece sen uyumadan önce başından öpeceğim diye söz verdi. korkuyor dönmememden. becca da korkuyor. iyi olsan da masal okurum sana bazı akşamlar, ne olur iyi ol ve bir an önce dön yazdı en son mesajında.

geçen sene ne yaşıyorsam nerdeyse aynıları. benny bile aynı. sefa düşkünü, tatilci herif! nasıl mutlu, nasıl gülüyor tatile gittiği için…

IMG_9360

arkadaşlarına da yanıda getiriyor bu sefer…

IMG_9355

yani çok da, geçen sene ne yaşıyorsam aynıları değil aslında. benny’nin arkadaşları oldu mesela. benim arkadaşlarım olmadı ama ben de arkadaşımın yanında sonlandım rüyada da olsa. geçen sene türkiye’ye giderken, tek amacım kalbine ulaşmaktı, oradan da ona ulaşmak.

kalbine ulaştım…

belki ona hiç ulaşamayacağım ama kalbine rüyamda da olsa ulaştım. bunun için mutlu olmam gerekir. gerçi sözünden çıktığımda dayak yiyorum ama buna ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. onu artık istememem de tamamen clonazepam’ın etkisi muhtemelen. 2 gün sonra bırakınca böyle olmayacak.

keşke olsa ama olmayacak.

keşke dememin ise tek bir nedeni var. kalbi beni çağırıyor ama kapısına gidince aklı tarafından kovuluyorum. yoksa onu sevmenin hiçbir kötü yanı olmadı. kurduğumuz dünyayı seviyorum. yıkılmasını en az ben de onun kadar istemiyorum. şu an öfkeliyim sadece. olmamak da mümkün değil. o kadar iyi ve saf bir niyetle durdum ki son kez kapısında, kovulmayı hiçbir şekilde kabul edemiyorum. nereden nereye geldiğimi düşündüm sonra.

“her gün sevmeye başlayınca, her insan dünyada, hemen değişebilir.”

çok sevdiğim bir ilahinin sözü. aynı buradaki gibi her gün sevmiştim ve değişmiştim. bu sefer canı acıyan taraf bendim ama daha önce de onun canı yanmıştı. yani ikimiz de birbirimizden daha beterdik aslında. artık eskisinden daha imkansızdı ama birbirimize eskisinden daha çok ihtiyacımız vardı. benim hayatta kalmak için onun kırmızılığına, onun da huzur bulmak için benim maviliğime ihtiyacı vardı. başka dünyalardaki kötü anlamlarını bilmiyorum ama kendi dünyamda, üzümlü kekimin gerçekten bir oyuncağa ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. sarıldığında veya yanında uyuduğunda rahat edebileceği türden, onu sakinleştirebilecek bir şeye ihtiyacı var. onun da farklı bir şeye ihtiyacı var.

eğer onun kırmızılığı olmadan hayatta kalabilirsem yine en iyimi deneyeceğim. şu an havalimanında bilinmeze doğru bir bilet almışken, buna inanmak çok zor ama inanç ve sevgi, gerçekten bambaşka bir yere getiriyor insanı. 1 yıl içerisinde tek bir şey öğrendiysem o da bu olsun.

uçağıma 2 saat kaldı ama benim gözlerim şimdiden kapanıyor. yanımda bu yolculuğu rahat geçirmemi sağlayacak ilaçlar var, sağ salim varabilmeme yardım etmesini ümit ediyorum. izmir’e indiğim an hepsi annem tarafından alınacak bu ilaçların. geçen yıl da yanımda bu ek sakinleştiriciler vardı. aldı ve hepsi tuvalete döktü, sifonu çekti, anne ne yaptın ya ihtiyacım olursa dedim, ihtiyacın olursa gelip buradan içersin, dedi. o kadar söyleyeyim. şimdi korkma eve gel, valla bir şey yapmayacağız diyor ama eve gidince hiç de öyle olmayacağını biliyorum. şimdiden babama “bu eve kola sokulmayacak” diye bağırdığını duyar gibiyim. evdeki digitürk’ü de kapattırmış. babamın galatasaraylılığından ve maçlarda kendisini kaybetmesinden bıkmış, boşarım seni kapanmasa bu maçlar, demiş.

çok tanıdık değil mi bunlar? işte tam olarak böyle bir şey…

bir sonraki yazı türkiye’den!

mutlu geceler!

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.