hiç gelmez artık umarım.

bugün boynuma profesyonel kamerayı takıp, şehir merkezini kare kare fotoğraflayasım var. eşim de benimle gelir muhtemelen, her ne kadar yataktan çıkmama sevinse de bir yerde yorulursam diye yanımda gezmek ister. neden bilmiyorum şehir merkezine çok gitmiyoruz. daha çok gitmeliyiz aslında.

yarın da ludington’a bir kere daha yüzmeye gideceğiz gitmeden. cumartesi günü bir şey yapmayız sanıyorum. böylelikle amerika’daki yaz günlerim sona eriyor. döndüğümde çok soğuk olacak ama döndüğümde noel olacak ve noel’de kalbimi kıracak kimse olmayacak! sonuna kadar yaşayıp, mutlu olacağım bu sefer.

yolculuk çantama ise nintendomu alıyorum her zamanki gibi. uzun uçuşlarda mario odyssey oynamak gibisi yok.

üzümlü kekime veda ettim dün gece. bir daha rüyama gelmeni istemiyorum, bana gerçek hayatta zarar veriyorsun, hastanede nöbet geçirmemeye çalışırken, bloke mesajını aldım, ölüyordum, kendi sahibine git, bana artık gelme, benim canım çok yandı, yeter artık, diye yolladım geri.

hiç gelmez artık umarım…

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.