neowise. (seni çok seviyorum çocuk kalpli)

ilk kavgamız değil. görülen o ki son da olmayacak. intikamım sevgiden yana. sadece, ne olur mutsuz, huysuz, her şeyden nefret eden bir kadına dönüşmemiş ol. daha güzelini yapar, daha iyisini kurarım bu yıkılan dünyanın…

çocuk kalpli

buhran bitti, çocuk kalpli üzümlü kekinin kucağına geri döndü. dün akşam 7.30’u bile beklemeden uyuyunca, üzümlü kek “seni çok seviyorum çocuk kalpli” diyip kocaman sarıldı ona. aslında o kadar erken uyunmayacaktı çünkü çocuk kalpli’nin eşi, neowise kuyruklu kuyruklu yıldızını onunla fotoğraflamak istiyordu ama çocuk kalpli hayır, dedi, çünkü gerçeğinde üzümlü keki ile evli hissediyordu.

eşim yine de üşenmemiş gidip, benim için fotoğraflamış. (grand rapids, usa. 10.30 pm)

IMG_8749

bugün işe gittim çünkü gitmesem yataktan kendi rızamla çıkmama imkan yoktu. ek sakinleştiricilerimi azaltmaya başladım aslında ama yine de uyandığımda, vucüdum, “bırak beni yatayım” diye ağlıyordu. neden bilmiyorum bu sefer fiziksel olarak çok düştüm. tüm hafta çalışacağım. sonra ekim ayına kadar 2 aylık izin alıyorum. bu nasıl oluyor diye merak edenler vardı. birleşik devletler’de 24 saat çalışan fabrikalar var, bu yüzden bazı işleri, aynı anda 2-3 kişi yapıyor. yani yerinize bakabilecek başkası hep oluyor bu tür sağlık ve seyahat durumlarında. biraz tanıdık olması da yardım ediyor bu sürece, o konuda yalan söyleyemem ama şunun da bilinmesini isterim ki; tüm hayatım boyunca insanlara yardım eden işlerde çalıştım, o yüzden biraz da olsa karma olarak da bakabiliyorum. çalışma yasaları da farklı burada, onun da bu imkana yardımı büyük, çalışmadığınız zaman bile maaşınızın bir kısmını ödüyor devlet yine de. pandemide de çalışmadığımız sürece ödeme aldık. şu an eşim de çalışmıyor, sağlık nedenleri yüzünden işten ayrıldı, yine işsizlik maaşı alıyor. burada işler biraz farklı.

13 temmuz. üzümlü kekim ile yeni bir yolculuk. sonunun nerede ve ne zaman biteceğinin bir önemi yok, sadece yola çıkılmalı yeniden. bu sabah bunu düşünüyordum uyandığımda ama yine de kafamda bazı sorular vardı onunla ilgili. gerçekten çok tuhaftı bu davranışı. ona hiçbir şekilde yakışmıyordu. birisi beni incitme diye yalvarırken, onu incitmek, pek ona göre şeyler değildi. ya kardeşim gibi biri olduysa? diye düşündüm. ya yıllar önce vazgeçtiğim ilk arkadaşıma döndüyse?

ilk arkadaşımın tüm neşesini birden kaybettiğini hatırlıyorum. artık sevemiyordu. bana sürekli kızıp, kötü davranıyordu. her kötü davranışında aramızdaki uçurum derinleşti, birgün öyle bir yere geldi ki, bir sabah uyandığımda “ben bunu istemiyorum” dedim. beni sevdiğini biliyordum, ben de onu seviyordum ama yine de bu davranışlara dayanmam mümkün değildi. o noktada vazgeçmiştim.

şimdi yeniden aynıları mı oluyor diye korkuyorum. gerçek hayatta sadece arkadaşı olarak karşısına çıkıyor, onun da yeniden sadece arkadaşım olmasını istiyorum. onun gibi, iyi, hayatını insanlara yardım etmeye adamış birinin hayır diyemeyeceği türden büyük ama ölçülü bir sevgi ile ulaşmayı deniyorum. yani “hayır” diyip bloke ettiği şeyi tam olarak çözemiyorum.

çok korkuyorum aynıları oluyor diye. umarım olmuyordur, bilmediğim, anlayamadığım bir şey vardır.

beraber kurduğumuz dünyamız başıma yıkıldı, belki altında kaldım ama o yıkıntıların altından yine rüyalarımda bana uzattığı gizli el ile çıkardı. kalp gerçekten başka bir organ. bambaşka. onun kalbi bana uzanıyor. onun umrunda değil ama kalbi bana uzanıyor. ben bunu hissediyorum. o yüzden vazgeçmiyorum. o yüzden, onu da yanıma alıp, şimdi yeni bir yolculuğa daha çıkıyorum.

çocuk kalpli

13 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. Sevdiğinden, beklide çoook sevdiğinden kırgın hala sana…

    Beğen

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Bilmiyorum. 😔

      Beğen

  2. derincedelirince dedi ki:

    👏👏Benim siteme de beklerim ❤️

    Liked by 1 kişi

      1. derincedelirince dedi ki:

        Teşekkür ederim 🙂

        Beğen

  3. jack şepırt dedi ki:

    Bloğunuzu yeni keşfettim.. Filmlere konu derecede değişik… Şunu sormalısınız kendinize: Ben neden aşktan korkuyorum? Ben neden hiçbir zaman bana aşık olmayacak birine aşık olacak kadar aşktan korkuyorum? Haddimi aştıysam özür dilerim ama Amerikansınız son tahlilde, bunları aşmışsınızdır değil mi?

    Blog Tanımı: Çok özel birisiniz

    Beğen

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Sormuyorum Shephard sormuyorum, çünkü ben hayattaki her şeyden korkuyorum, sadece aşktan değil.

      Çok teşekkür ederim.

      Beğen

      1. jack şepırt dedi ki:

        Haksızlık oldu, hastanedesiniz sonuçta, geçmiş olsun, bir an önce atlatın. Korkularınızın ardında bir yerde, çok daha mutlu bir hayatınız olabilir demek istemeye çalıştım.

        Beğen

      2. Çocuk Kalpli dedi ki:

        Dediğiniz gibi hastanedeyim, ölümcül olabilecek bir virüs ile savaşıyorum, bu savaşın en önemli yanı bağışıklık sistemi yani psikoloji, bu yorumlar hiç yardım edemiyor inanın. Eminim bu fikrinizi beğenecek başka bloglar vardır. Onlara yazın bunları. Ben şu an hayatımla ilgili saptama kaldıramayacak durumdayım.

        Beğen

      3. jack şepırt dedi ki:

        Özür dilerim, bloğunuz hakkındaki ilk izlenimimi paylaşmak istedim ve katiyen hakaret etmediğimi özel biri olduğunuzu yazdım. Geçmiş olsun, iyi bir şey yapmak isterken hepten bozdum galiba.

        Beğen

      4. Çocuk Kalpli dedi ki:

        Bugün İstatistiklerime baktığımda, sadece Mayıs ayına kadar geriye gidilmiş. Bunun siz olduğunuzu varsayıyorum. Burası dev bir blog. Öyle 1-2 aylık yazı ile hakkında yorum yapabileceğiniz bir yer değil.

        Kullanıcı adınızdan Lost’u izlediğinizi farz ediyorum. Üniversitedeyken ben de çok severdim. Orada Desmond Hume adında bir karakter vardır. Bu karakter sürekli bayılıp, zamanda yolculuk eder.

        İşte o benim. Beni anlamak istiyorsanız ilk buradan başlayın.

        Beğen

      5. jack şepırt dedi ki:

        Saygıyla eğiliyorum…

        Hikayenizi çok sevdim, yerinizde olabilmeyi, rüyamda ileri geri gidebilmeyi çok isterdim. Bu bir doğal yetenek fakat değil mi?

        Beğen

      6. Çocuk Kalpli dedi ki:

        Bilmiyorum, sadece gerçek hayata hiçbir yardımı olmadığını, hayata karşı çok daha farklı sorumluluklarımız olduğunu, hayatla hayatın şartlarında dövüşmemiz gerektiğini söyleyebilirim. Anlatamayacağım, açıklayamacağım kadar özel şeyler biliyorum ama hayatıma hiçbir faydası olmuyor tüm bunların.

        Yatmalıyım…
        Hoşçakalın.

        Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.