“bebeğim?”

birkaç gündür içimde, üzümlü kekin yumruklarını sıktığına ve sabrının taştığına dair bir inancım vardı. doğruymuş. rüyamda yakalayıp bir güzel dövdü beni, dediğim her şey yapılacak yoksa mahvederim seni diye ağlattı yine. erkenden uyandım o yüzden, eşimi de kaldırdım çünkü frankenmuth’a gidiyoruz. erkenden de dönmeliyiz, 7.30’un 1 dakika sonrasına bile izin yok. gece iyi uyumazsan ertesi gün ayakta kalamıyorsun, diyor. 8.30 olsun bari dedim, amerika’da yaşadığın sürece böyle, annenin yanına gittiğinde o izin verirse ne ala ama onun dışında hayır, dedi. bari günde 1 tane meksika kolası içeyim, dedim. zıkkım iç, dedi. sanırım burada bir açık kapı bıraktı. yani içebiliyorum 1 tane de olsa da.

kıyameti kopardı. kendimi de uyandıramıyorum. çocuk kalpli kaaaaaalk diye bağırıyorum rüyamda ama yok çocuk kalpli çok derin uyuyor. uyanamayacağımı anlayınca ona yılışık şekilde “bebeğim?” dedim. orada koptu zaten. birazcık da olsa suçluluk içeren bu sesleniş, bana beraberinde dayağı getirdi.

gerçek hayatta beni umursamayan üzümlü kek, rüyalarımda beni benden bile daha çok umursayan biri olarak karşıma çıkıyor. gerçek hayatta ben seviyorum, o hayatta ise o. aslında dengemizi bu şekilde sağlıyor gibiyiz. düşünüldüğü gibi karşılıksız değil aslında ama yazınca delilik geliyor böyle.

çok da uykum var ya, aslında değil frankemuth’a, duşa girip yıkanacak halim bile yok ama aması yok işte, kızıyor.

ve aslan burcu, gerçekten biraz kıskançmış sanırım.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.