the wrong year.

bugün günlerden 27 mayıs çarşamba. ben ve sincaplarım neşe dolu kalktık. çünkü rüyamda yine zaman yolculuğu yaptım ve bunun sevinci ile tüm sincaplarımı fıstığa boğdum bu sabah.

IMG_7564

bu ilk defa aynı güne, zaman yolculuğu yapışım. 2015 yılı sevgililer günü. (bu bilgiyi kız kardeşimle konuşup doğruladım, benzer şeyler olmuş o gün gerçekten) o gün üzümlü kekimle, sadece kız kulesine ve oyuncak müzesine gitmemişiz. üzümlü kekim bizde de kalmış meğer. istanbul’da kardeşimle yaşadığımız kiralık bir dairemiz vardı o zamanlar. hep beraber salonda oturuyorduk. hatta kardeşimin köpeği de vardı. konuşmalarından hatırladığım kadarıyla, köpek üzümlü kekime aşık olmuştu. olmamak mümkün müydü ki ona? bize dair çok ilginç bir şeyimiz daha var. erkek kardeşim de yıllar önce onu gördüğünde, ilk görüşte aşık olmuştu. annem de seviyor arkadaşımı. babam tanısa, eminim o da sever. bir tek kız kardeşim çok sevmiyor ama biraz zaman daha harcasalar, o da sever. çok talihsiz bir olaya geldi onu tanıması. çok kötü bir anında yakaladı onu. üzümlü kekimi gerçek anlamda tanıma fırsatı bulamadı.

efsane olan kısım, bu anın içerisinde benden 2 tane oluşu ve üzümlü kekimin bu yolculuklarda benimle iletişime geçişi. görüyorsun değil mi ne kaybettiğimizi, uyumak için harcağın şeyleri, bak neydik ne olduk, diyor. yutkunuyorum sadece, cevap veremiyorum. sonra keşke onu hiç bırakmasaydın diyorum, görmüyor musun ne kadar kötü göründüğünü. (2015 yılındaki çocuk kalpli o kadar berbat görünüyor ki, haline acımamak mümkün değil, kendi kendime, ben acıyorum) son güne kadar sabırla savaştım ama hakaretlerine dayanamadım, sen tedaviye başladıktan sonra de seni kontrol ettim ama sen bitirmiştin beni artık kafanda, diyor. hayır, kendimde değildim, ilaçların etkisi altına girmiştim, kendime gelince sana defalarca dönmeyi denedim diyorum. hiçbiri bu seferki gibi samimi değildi diyor. bu sefer olacak yani diyorum. bilmiyorum, istiyorum ama sana zarar vermekten korkuyorum, mektubunu okudum, hasta olduğunu biliyorum, diyor.

sensiz de ölüyorum diyorum. o anın sonsuza kadar devam etmesini, günlerce onunla konuşabilmeyi ümit ediyorum ama bu kısımdan sonra uyanıyorum.

dün gece aslında çok rahatsız uyumuştum. uyuduktan sonra su içmeye kalktığımda, beni telaşlandıracak bir mesaj almıştım. rahat değildim. bir de dünden beri, kızkardeşimi kafaya takıyorum. dün teste tabi tutuldu. çok kötü de görünüyor. doktorların çoğu bu virüsü alıyor, hatta ölenler var içerisinde. sinirlerim çok bozuk. gece uyanıp uyanıp, sonuç çıkmış mı diye mesajları kontrol ettim. yani bu zaman yolculuğunun olabilmesi imkansızdı aslında. ama oldu.

hiçbir zaman rüyadan %100’lük çıkarımlar yapamıyorsunuz lakin gerçeğe yakınlığı çok mümkün diyaloglar bunlar. eğer kıymetini bilirseniz, hayata yardım eden rüyalar. çok mutluyum bu sabah. birazdan çıkıp koşacağım. koşu alanına da bisikletle gitmeyi düşünüyorum. bildiğiniz gibi bu üzümlü kekim’in yapılacaklar listesinin en önemlisi. hatta tam adı da:

“dışarı çık, dolaş yoksa seni döverim.”

gerçekten dövüyor da ama bir şey diyemem çünkü gerçek hayatta çok daha sağlamını hak ediyorum.

bu arada, son ağacımız da yeşillendi. her yer yemyeşil artık. dışarı çıkmamak zaten aptallık olur.

IMG_7554

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.