tabi üzümlü kekimin acısını geçirmiyor bu oyuncaklar.

birinin senin gibi birini üzmesi için aklını yitirmiş olması gerekir. ben, tam olarak öyleydim o zamanlar ama sana da demiştim ya, benim bu ayrılığa ihtiyacım vardı. başka türlü değerini anlayamazdım. keşkeleri, iyi kilere dönüştürmek istiyorum artık. öleceğimi bilsen de hemen çık gel, ben sensiz de ölüyorum.

çocuk kalpli

dolaştım geldim. hala aynıyım, çok kendimde değilim. kafam karmakarışık oldu. düşünerek içinden çıkamıyorum, çünkü net olarak hatırlayamıyorum olanları ama üzücü bir şeyler söylediğime emindim zaten, yoksa kavga olmazdı. yine de her şey kopuk kopuk. onun anlatması lazım. üzülüyorum şu an. çok üzülüyorum hemde. üzgün değilim. üzülüyorum. üzgünüm diyip kesip atamıyorum. üzgünüm demek, sanki şey gibi, ne yapayım olan oldu bir kere. üzülüyorum ise kahroluyorum, kahrolmaya devam ediyorum, üzülme eylemi sürmeye devam ediyor demek bence.

rüyam ne kadar gerçek bilmiyorum ama eğer gelecekse, tam zamanı şu an. ona öyle ihtiyacım var ki ve öyle büyük bir sevgi ve tutkuyla, geri kalan hayatımda peşinden sürüklenmek istiyorum ki, kelimelerle anlatamam. hep onun dediğinin olacağı bir hayatı, sorgusuz süalsiz yaşayabilirim artık. artık ona sığınmak ve hep orada kalmak istiyorum.

IMG_7591

dolaşma kısmına dönersek. walmart’a gidip bir süredir almayı planladığım sırt yastıklarını aldım. aslında sadece yorgan yastık ikilisini sevdim yıllarca ama son aldığım sevimli minderlere de bazı geceler sarılınca, yatakta başka yastıkların olmasından da hoşlanacağımı farkettim. böyle oldu:

IMG_7594

biraz daha kabarık bir yorgan da alabilirim. ya da yumuşak bir yatak örtüsü de olabilir ama ciddi bir şey istemiyorum kesinlikle. yine böyle çocuğumsu olmalı.

walmart’ın oyuncakları ile de oynadım. mezuniyet oyuncakları gelmiş mağazaya. bazen satın almak yerine mağazada oynuyorum hepsiyle. kimse bir şey demiyor. çünkü walmart bir çeşit help yourself (kendi işini kendin gör) mağazası. görevliye ihtiyacınız olsa bile bulamıyorsunuz bazen.

IMG_7586

tabi üzümlü kekimin acısını geçirmiyor bu oyuncaklar. çok üzülüyorum. çıkıp gelsin, dövsün, sövsün ama şu durumda olmayalım artık istiyorum.

çocuk kalpli

2 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. Dora dedi ki:

    Valla gele de hepimiz kurtulak. Bebiiiğim bugün bloglarını flood yaptın posta kutumuza, bugün ne blog girdin böyle. Tamam sakin, anladık çok seviyorsun, özlüyorsun ama sakin.

    Üzümlü Kek’e parantez açayım. Onda da kabahat var, sendeki bu potansiyeli görememiş, ilgilenmemiş.

    Ama barışın da kurtulak…

    Liked by 1 kişi

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Potansiyeli o da yeni yeni görüyor ama. Ay bilmiyorum Dora, buraya da yazmazsam, aklımı tamamen kaybederim diye korkuyorum. Yazıp yazıp rahatlıyorum strese girdiğim zamanlarda. Bugün zor birgündü. Zaman yolculuklarının ertesi günleri hep böyle oluyor. Sevindirici yanı, bu sefer ek sakinleştiriciye ihtiyaç duymadım, kendi kendime çözdüm.

      Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.