2 hafta.

sonra ne mi oldu. hiçbir fikrim yok. az önce uyandığımda hala günlerden cumartesi gibiydi. değilmiş. eşimin hayalleri gerçek oldu. yatağımdayım. doktorum, nöbetlerimi durdurmak adına 2 haftalık bir tedavi uygulayacak evde. günde 3 kere ilaç alacağım. ilk günler zorlanırsın sonra yine yataktan çıkarsın dedi. gerçi pek öyle durmuyor. ama eşim söz verdi, 2 hafta bu tedaviyi geçirip iyi olursam, işe gidip çalışmama izin verecek. her ne kadar doktoru çağırıp, beni yatağa düşürmesine kızsam da, ona da bir şey diyemiyorum çünkü nöbetleri gerçekten durdurmamız gerek. işler tehlikeli bir hal almaya başladı. kyle’ın ölen kardeşi gibi seri bir şekilde nöbet geçirmeye başladım.

dün sevimli bir şey oldu. eşimle biz, sizler gibi çiftler değiliz. katolik kilisesindeki evlilik törenimizde 1 kere öpüştük sadece. dün eşim ben uyurken gelip beni kafamdan öptü ve özür diledi. eridim direk. gene yapar mı acaba diye düşünmedem edemiyorum şimdi. daha önce hiç yapmamıştı böyle bir şey. ilk evlendiğimizde yatağa uzanıp, birbirimizin yüzüne dokunurduk ama sonra unuttuğumuz bir şey oldu bu temaslar.

üzümlü kekimin kartlarını da yazamadım yatağa düşünce. yarın sabah uyanabilirsem onlarla uğraşacağım. dün gece rüyamda bana kızıyordu ama ben çok komik bir şey yaptım. gittim direk kucağına yattım uyudum hiç konuşmadan. rüyamda bile o kadar uykum vardı. biraz tanıyorsam bu gece bunun hesabını sorar. kafamı kırar. bilen bilir, o ne üzümlü kektir o.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.