that bad.

kadınlardan ve salı günlerinden çok çektim. üzümlü kekim çooook kızgındı dün gece rüyamda ama kızgın olduğu şey sanki başka bir nedendi. çünkü sana da kızgınım dedi. yani başka bir şeye de kızgındı. kucağına da yatamadım. kaldı öyle. güne 10 numara olumsuz başladım böylelikle.

aşkolsun üzümlü kekim…

bugün grand rapids’te hava 3 derece ve güneşli. dünkü dua şokunun ardından bugün mesajlaşmaya devam ediyoruz becca ile. o da çıldırmış durumda. çok zor günler geçiriyoruz burada. herkes birbiri için endişeli ama en çok benim nöbet geçirmemden korkuyor sanırım. seni hastaneye götüremeyiz ne olur iyi ol, nöbet geçirme diyor. uzun süre iyi ol, söz veriyorum maç izlemene de izin vericem, kola içmene de diye bitiriyor. o kadar psikolojisi yok olmuş durumda. en son bana bunlar için ceza yağdırmıştı. eşinin, nöbet sonucu ölen kardeşi yüzünden yaşıyoruz bunları. ben o kadar kötü durumda değilim aslında. depresyondayım ama anlayamadığım bir şekilde sakinim de. anksiyete halinde değilim. olsam baya bir sorun olur ama değilim.

ama kötü olduğumu da biliyorum. çünkü ben kötü olduğumda evin çevresi hayvan doluyor. bu kaç kere oldu. nerdeyse içeri girecek gibi oluyorlar. sadece sincap değil. özellikle dün yattığım yerden bana bana siyah bir kuş vardı. bir türlü gitmedi oradan. bana bakıp duruyordu.

IMG_6370

kötü olmamak mümkün mü? kaderimizi bekliyoruz hepimiz. eninde sonunda virüs bulacak bizi. ya da ailemizi. arkadaşımı da bulacak. becca’nın onun için dua ettirmesi iyi oldu aslında. henüz etiyopya’da emergency bir durum yok ama olsa, o ülkede su yok, insanlar elini yıkayamıyor, bir bulaşırsa, buradan beter olur diye korkuyorum. kuruluşu da, biz burdayız, yardım etmeye devam edeceğiz diye açıklama yapmış. yani çok güzel de, o yardım eden insan hasta olunca ne yapacaksınız?

uyanamıyorum yine bu sabah. o kadar uyudum ama hala yatak geri çekiyor. bugün üzümlü kekime yazacağım kartların çalışmalarını yapacağım. 10 gün içerisinde bitiririm diyordum ama daha önce bitirmem lazım çünkü posta servisi de bir anda durabilir. dün de yazdığım gibi, zaman her şey için o kadar daraldı ki…

dün türk hava yolları yeniden türkiye uçuşlarını açtı. 1 mayıs için uçak bileti var. alayım, evime gideyim bu süreci ailemle geçireyim diye düşündüm ama sonra ailemin yaşadığı zonguldak şehrine girişlerin kapalı olduğu aklıma geldi. bir de sınır dışı oluyorum yeşil kartımın süresi 28 nisan’da bittiği için. yenilenmesi gerekiyor ama tahminen yazın sonunda yenilenecek. o kadar sıkıştım kaldım ki. aslında haklı becca’nın endişelenmesi, hayvanların beni merak etmesi.

her şey o kadar kötü ki…

mutlu salılar.

çocuk kalpli

3 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. İyi olan bir şeylere tutunmalısín, mesela hala iyi ki yazabiliyorsun (:

    Liked by 3 people

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Yazmak, dolu geçen günlerde çok daha keyifli oluyor. 1 aydır atıl durumdayız. En az 1 ay daha böyle kalacağız. Ne olacak gerçekten bilmiyorum.

      Beğen

      1. Sabır, gücünü gösteriyor. Unutanlara kendini hatırlatıyor.

        Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.