ben unuturum, ben unuturum.

bence, benim cadılar bayramı kutlayasım yok, ben direk noel’e geçmek istiyorum. bu sabah yine ilk baktığım şeyler noel süsleri oldu. cadılar bayramını bir iki balonla geçiştirip ondan kalacak bütçeyi de noel’e ayıracağım. noel bu dünyada benim en çok sevindiğim şey, tabir o ya bir şeyini çıkaracağım, görenler, görmemişin evi olmuş diye hakaret bile edecekler.

alakası yok aslında, sadece hayalimdeki noel’e ilk defa ev sahipliği yapacak!

en büyük hayalim noel’de kendime oyuncak asker alabilmekti ama fiyatları aşırı pahalı olduğundan bu hayalime yıllar sonra kavuşabileceğimi tahmin ediyordum. meğer tahta ve karton versiyonları da varmış, hemen aldım 2 tane! kapımın önüne dikeceğim!

geçen gün para biriktirmekten bahsediyordum ama sanırım iki aylığımı komple noel’e yatıracağım. dediğim gibi kendi evimde ilk noel’im. yıllardır hayalini kurduğum tüm oyuncakları ve süsleri satın alacağım. eşim de bütçe ayırmıştır, ailesi de süs getirir diye düşünüyorum zaten. amerika’da böyle, insanlar noel için çılgınca paralar harcıyor. bir evin noel harcaması en basit rakamlarla 3000-4000 dolar. tam bir para harcama ayı aralık. binlerce hediyelik eşya ve süs alınıyor.

dün hasta da olsam, kiliseye görev listesine kaydolmaya gittim. hazır gitmişken kiliseden sağlık hizmeti de aldım. resmen sömürüyorum calvin kilisesi’ni. bir de katoliğim! padremin demesine göre, bana gösterdikleri ilginin sebebi aslında kiliseme duydukları saygı. aynı saygıyı kendileri görmedikleri için benim aracılığım ile gizliden bir mesaj gönderiyorlar.

her iki kilisenin de farklı bir yeri var bende. mesela katolik kilisesinin ihtişamı, noel’i, paskalyası ve evlilik gibi bazı özel günleri çok şaşalı. calvin kilisesi daha bir konferans salonu gibi, zaten liderinin en yakın arkadaşınız olması gibi bir durumu da var. kutsallık bakımından zayıf bir yer calvin. ama calvin kilisesi bir oyun bahçesi gibi. spor aktivitelerinden, kitap okuma klüplerine, haftalık toplanma partilerinden, beraber gezilere katılma gibi bir çok grup aktivitesi var. ben eğlence neredeyse oraya gidiyorum.  hatta becca’ya da dedim, ben bu noelde katolik kilisesi’ne giderim, hiç alınma kırılma sizin kilisede bir numara yok, bence sen de benimle gel, noel’imizi katolik kilisesinde eda edelim.

ahahaha. ciddi ciddi dedim bunu. diyorum ya calvin kilisesi böyle bir yer işte. bunu kendi padreme söylesem beni kiliseden kovar, kovarken de bir temiz döver.

en komiği de bunlar olurken inancınızın en büyük kısmının islam olması. okuyan için anlamak zor olacaktır ama çocuk kalpli biri için hiç sorun değil bunlar. tanrıya inancım da çocuk kaldı benim. onu sevmeyi, dinlerden daha çok seviyorum. dinler sıkıyor beni. dinler olmasa da olur benim için, bayramları ve özel günleri bana yetiyor.

dün aldığım ilaçlardan sonra soğuk algınlığım tam iyileşmese de büyük ölçüde geçmiş. bu sabah yine arkadaşımlaydım rüyamda. her yerini hatırlayamıyorum ama “eğer gelirsen belki görüşürüm seninle” dedi bana. kalkar kalkmaz “bebeğim o işi unut sen, gelip haber vermeyeceğim, gizli gizli görüp döneceğim seni, görürsün sen, bu yazın intikamını çok kötü alacağım” diye gülerek başladım güne.

bugün kitapçıya gidip içine ondan gelen özel şeyleri dolduracağım bir albüm satın alacağım. bu aşağıdaki şeyleri yapıştıracağım bir bir. (kola ile çikolata ondan değil tabi ama para cezası ondan! aslında şimdi baktım da katolik kilisesinin ölüler günü ayini davetiyesi de orada çıkmış, ben o gün cadılar bayramını kutlayacağım, kostümlü çocuklar şeker için kapıya gelecek onların resimlerini çekeceğim, hiç icabet edemeyeceğim valla, hatta dur onu direk çöpe atayım)

IMG_0767

bazı konuşmalarındaki sözleri de albüme yazmak istiyorum, güzel bir şey olacak bence bittiğinde. arkadaşımın içinde olduğu her şey kendi güzelliğini yaratır zaten. ben emek harcamasam bile güzel olacaktır.

eğlenceli günler geçiriyorum…

çocuk kitaplarımı da okumaya ve seslendirmeye başlayacağım bir iki gün içinde. bir de çocuk romanı yazmak istiyorum bildiğiniz gibi ama nerede nasıl başlarım tamamen akışına bırakmak istiyorum. zorlama ile, benim bu kitabı yazmam lazım ile başlamayacağım.

okuyan herkese sevgiler,

çocuk kalpli.

bu şarkıyı daha önce paylaştım ama yine paylaşacağım, sözleri beni anlattığından sanırım, her gün 30 kere dinliyorum, elim istemeden de olsa onu buraya kopyalamaya gidiyor.

“bir çocuk telaşında, yüreğim sevmeyi bilir sadece, kırsan bile avutur,

ben unuturum, ben unuturum…”

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.