housewarming.

oh bu da geride kaldı. sadece “hadi bu akşamlık birkaç tane iç bakalım” hakkımı sonuna kadar kullandığım için korkunç derecede sinüzit ağrısı ile uyandım bugün. halsiz de hissediyorum, allah benim belamı versin. kötü geliyor işte içme şunu ya.

herkesi sarhoş edip yolladık. herkes mutlu oldu. çok mutlu bir akşamdı. ahh bir saniye. ya ben senegal’e gidiyorum. dün akşam rebecca senegal’de bir seminere gideceğini ve yanında götüreceği birkaç kişiden birinin ben olmamı istediğini söyledi. dini toplantılardan nasibini almış bundan ölesiye nefret eden aynı zamanda afrika’ya gitme gibi bir hayali olmayan biri olarak ilk önce benim türk pasaportum var şimdi sana vize mize bir sürü iş çıkarırım diye kaçmaya çalıştım, onu düşünme ben baktım ona (yuh) sen pasaportunu ve 2 resmini getir yeter dedi. sonra dedim benim uyku düzenim henüz yoluna girmiş değil, son günlerde istediğim gibi dinlenemedim bir yerlerde uyuklayıp sorun çıkarmak istemiyorum dedim. bu sefer de eşime bakıp 1 hafta yat uyu dinlen benden sana izin dedi. eşime baktım direk (adi şerefsiz) rebecca’ya kesin ona uyku sağla, her yere gelir demiş. dedim kiliseye 1 hafta gelmem yatar uyurum. eşime evde de ses istemiyorum dedim. tamam dediler, o zaman dedim ben yukarı kata çıkıp pasaport ile resim getireyim.

1 hafta!! vücudumu gere gere uyuyacağım, yatağın her köşesini kullanacağım. bir tane nevresim takımı var, bir de yorgan, onları hiç kullanmadım, bunun şerefine onları da açacağım.

gerçekten ihtiyacım vardı. daha önce de bu tedaviye başladığımda böyle 1-2 hafta yatmıştım ve evrendeki tüm düşüncelerden uzaklaşmıştım, düşünceler bana ulaşamıyordu. gerçek bir özgürlüktü. şimdi bunu yeniden sağlama şansım var.

gecenin en komik yeri biraz sarhoş olduktan sonra konunun spora dönmesiyle başladı. bana her zaman futbol hakkında sorular soruluyor. birisi maçlar hafta sonu gündüz mü oluyor diye sordu. sarhoş olduğumdan evet pazar günü olduğunda kiliseye gelmek zor oluyor dedim. tam o sırada rebecca’nın olduğu yerden yüzüme doğru çarpan soğuk rüzgar esintisini hissettim. bazı pazar günleri neden hasta olduğumun beyninde bağlantısını yapmış olmalı. hahaha neyse alıcam gönlünü en kısa zamanda, önüme afrika haritası koysalar senegal’in nerede olduğunu bile gösteremem ama onun için gideceğim. böylelikle en son anksiyete krizimdeki yardımına da ayrıca teşekkür etmek istiyorum. fena olmadı bu senegal işi, birkaç gün sıkarım dişimi, yanımda nintendo’mu götürürüm olmadı saatlerce otele kapanıp oyun oynarım.

bugün de kiliseye gitmeyeceğim. hatta maçı bile izler miyim bilmiyorum. çok halsizim sanırım yatağım içine girip kaldığım yerden devam edeceğim.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.